Productieauto: Mercedes-AMG One aan de leiding
Onder de auto's die daadwerkelijk als productieauto zijn gehomologeerd, staat de Mercedes-AMG One bovenaan met een tijd van 6:29,090 minuten, gezet in september 2024 door testrijder Maro Engel. Daarmee was de AMG One de eerste gehomologeerde auto die de grens van 6:30 doorbrak. Vlak daarachter volgt de Porsche 911 GT3 RS met het Manthey-kit, die in 2026 een tijd van 6:45,389 minuten neerzette met Jörg Bergmeister achter het stuur, bijna vier seconden sneller dan de standaard GT3 RS.
Daarnaast bestaat een aparte, drukbezette lijst voor de snelste auto's die uitsluitend op verbrandingsmotoren rijden: hierin staat de zeer gelimiteerde, circuitgerichte Ford GT Mk IV bovenaan met 6:15,977 minuten, gereden door fabrieksrijder Frédéric Vervisch op 1 april 2026. Deze auto wordt vaak apart genoemd omdat hij weliswaar een homologatiebasis in de gewone Ford GT heeft, maar in de praktijk als zeer gelimiteerde, circuitgerichte special wordt verkocht en niet als reguliere productieauto voor de openbare weg.
De strijd om de Amerikaanse productieauto's
Binnen de groep Amerikaanse merken is de afgelopen jaren een aparte concurrentiestrijd ontstaan. De Ford Mustang GTD was in 2024 de eerste Amerikaanse auto die de grens van 7 minuten doorbrak, met een tijd die in 2025 werd verbeterd tot 6:52,072 minuten. Kort daarna reageerde Chevrolet met de Corvette ZR1X, die de Amerikaanse recordlijst overnam met 6:49,275 minuten. Deze onderlinge strijd tussen Amerikaanse fabrikanten toont hoe recordlijsten zich ook per regio of merkengroep kunnen splitsen, los van het absolute productieautorecord van de Mercedes-AMG One.
Elektrische productieauto's: Porsche Taycan Turbo GT
Bij de elektrische productieauto's is de Porsche Taycan Turbo GT met Weissach-pakket en Manthey-kit de huidige recordhouder. Testrijder Lars Kern reed de auto in 2026 in 6:55,533 minuten rond, meer dan negen seconden sneller dan het vorige record voor elektrische luxeauto's en twaalf seconden sneller dan zijn eigen eerdere tijd met de standaard Taycan Turbo GT uit 2023. Daarvoor lag het record voor productie-EV's bij de Chinese Yangwang U9 Xtreme, die in augustus 2025 een tijd van 6:59,157 minuten neerzette.
Deze opeenvolging van records binnen enkele jaren laat zien hoe snel de ontwikkeling van elektrische aandrijflijnen gaat: waar de eerste elektrische recordpogingen op de Nordschleife nog draaiden om speciaal gebouwde prototypes zoals de Volkswagen ID.R, wordt de EV-recordlijst inmiddels beheerst door auto's die, zij het in een aangepaste uitvoering, gewoon te bestellen zijn bij een showroom.
Motoren: een record dat al jaren standhoudt
Bij de motoren ligt de situatie anders dan bij auto's: het record staat al sinds 2005 op naam van Andy Carlile, die op een Yamaha YZF-R1 een tijd van 7 minuten en 10 seconden BTG reed, gemeten van de Bilstein-brug tot het portaal op de Döttinger Höhe. Carlile, een Brits motorcoureur die na zijn verhuizing naar de omgeving van de Nürburgring duizenden ronden op de baan reed, gaf zelf later aan dat een tijd onder de 7 minuten er volgens hem in zat, en dat verkeer op de baan hem tijdens zijn recordronde ongeveer vijf seconden had gekost.
Dat dit record al zo lang standhoudt, hangt samen met de beperkte ruimte voor verbetering bij motoren ten opzichte van auto's: waar auto's baat hebben bij steeds geavanceerdere aerodynamica en elektronische rijhulpsystemen, blijft een motor voor een groot deel afhankelijk van het inschattingsvermogen en de moed van de coureur zelf op een circuit zonder vangrail-brede veiligheidsmarges.
Waarom er zo veel verschillende recordlijsten bestaan
Naast de indeling in productieauto, elektrische auto en motor bestaan er in de praktijk nog meer onderverdelingen: aparte lijsten voor auto's met uitsluitend een verbrandingsmotor, voor hybrides, voor auto's per prijsklasse, en voor auto's per land van herkomst, zoals bij de onderlinge strijd tussen Amerikaanse fabrikanten. Elke fabrikant kiest daarbij vaak de categorie waarin de eigen auto het gunstigst afsteekt, wat verklaart waarom in persberichten regelmatig termen voorbijkomen als 'snelste tweezitter', 'snelste SUV' of 'snelste auto met vierwielaandrijving'.
Deze veelheid aan subcategorieën is geen toeval, maar een min of meer natuurlijk gevolg van de manier waarop de Nordschleife als testomgeving wordt gebruikt: voor marketingdoeleinden is een eigen record, hoe smal de categorie ook is afgebakend, aantrekkelijker dan een tijd die alleen in de brede, onderling sterk concurrerende hoofdlijst wordt vermeld.
Waarom deze categorieën niet zomaar te vergelijken zijn
De verschillende records voor productieauto's, elektrische auto's en motoren laten zich moeilijk op één lijst zetten, simpelweg omdat de voertuigen fundamenteel andere eigenschappen hebben op het gebied van gewicht, vermogen, aerodynamica en veiligheid voor de bestuurder. Daarnaast spelen bij elke recordpoging ook omstandigheden als het weer, de bandenkeuze en de exacte configuratie van het circuit een rol. Meer over die vergelijkingsproblematiek leest u in het artikel over waarom rondetijden op de Nordschleife lastig te vergelijken zijn.