
Wat is de Gesamtstrecke?
De Gesamtstrecke is de combinatie van de Nordschleife met de moderne Grand-Prix-Strecke, het aparte circuit dat in 1984 werd geopend voor de Formule 1 en andere internationale raceklassen. Samen vormen ze een ronde van ongeveer 25,4 kilometer, sinds 2005 de vaste configuratie voor endurance-races als de 24 uur van de Nürburgring en de VLN/NLS-langeafstandsserie. Vóór 2005 werd voor deze races een andere aftakking van de GP-Strecke gebruikt, met een net iets andere totale lengte.
De Gesamtstrecke bestaat dus niet uit twee losse ronden na elkaar, maar uit één doorlopend parcours: rijders verlaten de Nordschleife bij de Tiergarten-sectie, rijden een lus over de GP-Strecke inclusief de pitstraat, en sluiten daarna weer aan op het beginstuk van de Nordschleife. Voor coureurs betekent dit een abrupte overgang van het smalle, bochtige natuurcircuit naar een breed, modern asfaltcircuit met veel meer uitloopstroken, en enkele honderden meters later weer terug.
Waarom bestaat deze combinatie?
Tot in de jaren zeventig werd de Formule 1 nog op de volledige Nordschleife verreden, maar na het ongeluk van Niki Lauda in 1976 bij Bergwerk werd het circuit door de meeste internationale raceklassen als te gevaarlijk beschouwd voor moderne raceauto's. In plaats van de Nordschleife ingrijpend te verbouwen, koos de eigenaar ervoor een volledig nieuw, aan hedendaagse veiligheidseisen voldoend circuit aan te leggen naast de bestaande baan: de Grand-Prix-Strecke.
De Nordschleife bleef daarmee bestaan als apart circuit, vooral gebruikt voor langeafstandsraces, testwerk van autofabrikanten en de publieke Touristenfahrten. Voor races die de sfeer en uitdaging van de oude baan willen combineren met de veiligheid van een modern circuit, is de Gesamtstrecke de logische oplossing: het smalle, technische karakter van de Nordschleife blijft behouden, terwijl de pitstraat en een deel van het parcours aan huidige normen voldoen.
De bouw van de nieuwe Grand-Prix-Strecke
De eerste steen voor de nieuwe Grand-Prix-Strecke werd op 30 november 1981 gelegd. Het resultaat was een modern circuit van destijds 4,54 kilometer, met brede uitloopstroken en tribunes die door de ruime opzet verder van de baan af kwamen te liggen dan langs de smalle Nordschleife gebruikelijk was. Het circuit werd in 1984 geopend met een toercaracewedstrijd waarin Mercedes-auto's werden bestuurd door coureurs uit de Formule 1, nog voordat de eerste echte Grand Prix er werd verreden.
In latere jaren is de lengte van de GP-Strecke door aanpassingen aan de layout iets gegroeid tot iets meer dan 5,1 kilometer. Ondanks de moderne veiligheidsvoorzieningen kampten zowel de Nürburgring als de Hockenheimring in de jaren daarna geregeld met financiële tekorten, deels door de hoge licentiekosten die aan de Formule 1 moesten worden betaald en deels door tegenvallende bezoekersaantallen bij dure toegangsprijzen.
Waar ligt tegenwoordig de start-finish van een ronde?
Tot de jaren tachtig deelden de Nordschleife en de kortere Südschleife één gezamenlijk start-finish-gebied. Toen dat gebied in 1982 en 1983 werd gesloopt om plaats te maken voor de nieuwe Grand-Prix-Strecke, verschoof de officiële start-finish naar het nieuwe circuit. Een officieel gemeten ronde op de Nordschleife begint en eindigt daarom sindsdien op de GP-Strecke, bij de tijdwaarnemingslijn die bekendstaat als T13, vlak voor de pitstraat.
Voor bezoekers die een Touristenfahrt rijden, ligt de praktische in- en uitgang ergens anders: bij het Nordschleife-Tor nabij Döttinger Höhe, waar het ticket wordt gescand voordat u de baan op rijdt. Dat betekent dat de 'ronde' die een toerrijder aflegt niet identiek is aan de ronde die bij een officiële recordpoging wordt gemeten, ook al wordt in beide gevallen over vrijwel dezelfde 20,8 kilometer gereden.
Wat merkt u ervan als bezoeker of kijker?
Als toerrijder op de Nordschleife krijgt u met de GP-Strecke zelf niets te maken: die is tijdens Touristenfahrten afgesloten voor regulier verkeer en alleen toegankelijk tijdens races of speciale evenementen. Als toeschouwer bij de 24 uur van de Nürburgring of een NLS-race ziet u wel het volledige beeld: auto's die de Nordschleife verlaten bij Tiergarten, over de brede GP-Strecke razen langs de tribunes en pitstraat, en enkele honderden meters verderop weer de smalle bosbaan induiken.
Voor recordpogingen met productieauto's, elektrische auto's of prototypes zoals de Porsche 919 Evo geldt meestal de kortere BTG-configuratie zonder de GP-Strecke, juist omdat dat stuk de vergelijking tussen rondetijden zou vertroebelen. Welke tijden dan wel en niet vergelijkbaar zijn, leest u in het artikel over waarom rondetijden op de Nordschleife lastig te vergelijken zijn.