De officiële start- en finishlijn
Sinds de herinrichting van het circuit in de jaren tachtig ligt de officiële start- en finishlijn voor een gemeten ronde op de Nordschleife op de Grand-Prix-Strecke, bij een tijdwaarnemingspunt dat bekendstaat als T13, vlak voor de pitstraat. Een officieel gemeten ronde begint en eindigt dus niet op de Nordschleife zelf, maar op het moderne gedeelte van het circuit waarmee de oude baan is verbonden. Meer over hoe deze twee circuits samenhangen, leest u in het artikel over de Nordschleife en de GP-Strecke.
De tijdmeting zelf gebeurt tegenwoordig met gekalibreerde elektronische apparatuur, vaak in combinatie met transponders in de auto die op vaste punten langs het circuit worden geregistreerd. Dat maakt het mogelijk niet alleen de totale rondetijd vast te leggen, maar ook tussentijden per sector te meten, wat bij recordpogingen wordt gebruikt om te bepalen waar nog tijdwinst te behalen valt.
Vliegende start, notaris en homologatie
Een recordronde wordt met een vliegende start gereden: de auto heeft bij het passeren van de starttijdwaarneming al snelheid, in plaats van vanuit stilstand te vertrekken. Dit voorkomt dat de tijd wordt beïnvloed door het accelereren vanuit een stilstaande positie, iets dat weinig zegt over de rijkwaliteiten van de auto op het circuit zelf.
Bij vrijwel elke serieuze recordpoging is tegenwoordig een notaris aanwezig die toezicht houdt op de meting en controleert of de auto daadwerkelijk in de opgegeven, seriematige uitvoering verkeert. Voor producenten die een record voor een productieauto claimen, is deze onafhankelijke controle essentieel: zonder notariële verificatie accepteert de rest van de autowereld een tijd doorgaans niet als officieel record, ongeacht hoe overtuigend de beelden op video ogen.
BTG: het meetpunt dat fans zelf bedachten
Naast de officiële meting bestaat een informele, door fans en gespecialiseerde media ontwikkelde methode: BTG, van 'bridge to gantry'. Deze meting loopt van de Bilstein-brug aan het begin van de Döttinger Höhe tot het reclameportaal verderop op datzelfde rechte stuk, een afstand van ongeveer 19,15 kilometer. De BTG-configuratie laat het stukje tussen het laatste portaal en de eerste brug bewust buiten beschouwing, waardoor de gemeten afstand net iets korter is dan de volledige 20,832 kilometer van de Nordschleife.
Omdat veel rondetijden die in de media circuleren op deze BTG-afstand zijn gebaseerd, terwijl officiële records vaak over de volledige lengte worden gemeten, ontstaat al snel verwarring wanneer tijden zonder verdere context met elkaar worden vergeleken. Welke andere factoren die vergelijking nog verder bemoeilijken, leest u in het artikel over waarom rondetijden op de Nordschleife lastig te vergelijken zijn.
Beeldmateriaal als aanvullend bewijs
Naast de tijdwaarneming zelf wordt een recordronde tegenwoordig vrijwel altijd volledig gefilmd, met meerdere camera's in en rond de auto. Dit onboard-materiaal dient niet als vervanging van de officiële klok, maar als aanvullend bewijs waarmee derden de ronde kunnen natrekken: welke lijn is gereden, of er verkeer op de baan was, en of de auto op enig moment de baanbegrenzing heeft verlaten. Bij twijfel over een record kan dit beeldmateriaal samen met de telemetrie van de auto worden geraadpleegd om de tijd te onderbouwen.
Deze combinatie van elektronische tijdwaarneming, notariële controle en volledig gefilmde ronden is de reden waarom recente records doorgaans weinig discussie oproepen over hun geldigheid, terwijl oudere claims uit tijden zonder deze waarborgen soms nog altijd ter discussie staan onder liefhebbers van het circuit.
Centrale registratie sinds 2019
Sinds 2019 registreert en publiceert de Nürburgring zelf erkende rondetijden, met als doel dat elke fabrikant dezelfde afstand en dezelfde meetmethode hanteert bij een recordclaim. Dit moest een einde maken aan de situatie waarin verschillende merken hun tijden op net iets andere configuraties of met net iets andere metingen presenteerden, wat vergelijkingen tussen records onnodig ingewikkeld maakte.
Deze centrale registratie betekent niet dat elke tijd die ooit is gereden met terugwerkende kracht opnieuw is geverifieerd, maar wel dat recentere records makkelijker met elkaar te vergelijken zijn dan tijden van vóór deze afspraak.
Waarom niet elke geclaimde tijd meetelt
Tijdritten tijdens de publieke Touristenfahrten zijn officieel verboden: de Nordschleife is dan toegankelijk voor iedereen met een geldig ticket, maar niet bedoeld voor het jagen op persoonlijke of merkrecords. Rondetijden die desondanks via een boordcomputer, telefoon-app of los gps-apparaat tijdens zo'n rit worden vastgelegd, missen de onafhankelijke controle die bij een officiële poging hoort en worden dan ook niet als erkend record beschouwd, hoe indrukwekkend de tijd op papier ook lijkt.
Voor wie rondetijden van verschillende bronnen naast elkaar legt, is dit een belangrijk aandachtspunt: alleen tijden die notarieel zijn vastgelegd en op een duidelijk omschreven trackconfiguratie zijn gereden, verdienen het om als vergelijkbaar record te worden behandeld.