Touristenfahrten op de Nordschleife: wat het inhoudt en hoe het werkt

Wat zijn Touristenfahrten precies

Touristenfahrten zijn de uren waarop de Nordschleife openstelt voor gewone bezoekers met een eigen auto of motor: u koopt een ticket aan de kassa en rijdt daarna, net als op een openbare weg, uw ronde over het 20,8 kilometer lange asfalt. Er is geen wedstrijd, geen startgrid en geen tijdwaarneming; de baan wordt tijdens deze uren juridisch beschouwd als een tolweg waarop de Duitse verkeersregels gelden.

Dat onderscheidt Touristenfahrten van een trackday of een raceweekend. Tijdens Touristenfahrten rijdt iedereen door elkaar heen: een gezinsauto op weg naar zijn eerste ronde deelt de baan met een voorbereide sportwagen die er al honderden ronden op zit. Die menging is precies waarom de regels over inhalen en snelheid zo strikt worden gehandhaafd.

De term zelf, 'toeristenrit', verraadt de oorspronkelijke bedoeling: de baan werd in 1927 aangelegd als een openbare bergweg die zowel voor races als voor gewoon toeristisch verkeer kon worden gebruikt. Die dubbele functie is nooit verdwenen. Ook nu nog schakelt de Nürburgring GmbH per dagdeel tussen races, besloten testritten van autofabrikanten en de publieke Touristenfahrten, zonder dat de baan daarvoor fysiek wordt aangepast.

Hoe de toegang werkt

Een vooraf gereserveerde tijdslot is niet nodig: u rijdt naar de ingang bij Breidscheid, koopt daar tegoed en rijdt zodra u aan de beurt bent de baan op. Het tegoed wordt sinds enkele jaren geregeld via een online account, de Green Hell Driving-account, waarop u vooraf of ter plekke krediet zet.

Wie regelmatig komt, profiteert van een bonusstaffel op dat tegoed: bij het opladen van 100 euro krijgt u 10 procent extra krediet, bij 200 euro 15 procent en bij 500 euro 20 procent. Dat maakt een account vooral de moeite waard voor wie meerdere keren per seizoen langskomt; voor een eenmalig bezoek volstaat een kleiner bedrag aan de kassa.

Bij aankomst wordt uw auto kort visueel gecontroleerd voordat u invoegt: een medewerker kijkt naar zichtbare gebreken, losse onderdelen of vloeistoflekkage. Die controle is geen keuring zoals een APK, maar een korte check die vooral bedoeld is om de meest voor de hand liggende risico's eruit te filteren voordat u de baan op rijdt. Na de controle rijdt u zelf de invoegstrook op en wacht u op een teken van de baanwacht om aan te sluiten.

Wie mag rijden

De basisvoorwaarden zijn ongecompliceerd: u bent minimaal 18 jaar, u heeft een geldig rijbewijs en uw voertuig is wegenverkeerswaardig en kentekenplichtig. Vóór het invoegen wordt er gecontroleerd of het voertuig geen overduidelijke gebreken heeft, zoals versleten banden of lekkende vloeistoffen.

Er geldt geen aparte licentie of ervaringseis zoals bij een trackday-organisatie: iedereen met een rijbewijs en een toegelaten auto mag instappen, ook als het uw eerste bezoek is. Dat maakt de drempel laag, maar betekent ook dat u naast ervaren coureurs terechtkomt en dat de verantwoordelijkheid voor een veilige rit volledig bij uzelf ligt.

Wat u niet mag verwachten

Touristenfahrten zijn geen besloten circuitdag: er is geen instructeur aan boord, geen briefing vooraf en geen medische keuring. U rijdt op eigen risico, tussen ander verkeer, over een baan met weinig uitloopstroken en beperkte grindbakken. Foto's en video's maken tijdens het rijden is niet toegestaan, net zomin als commerciële taxiritten met betalende passagiers door particulieren.

De baan kent evenmin een vaste rijrichting-uitzondering voor beginners of een aparte rustige baanhelft: iedereen deelt dezelfde 73 bochten en hoogteverschillen tot 300 meter. Wie voor het eerst gaat, doet er goed aan zich eerst te verdiepen in de verkeersregels die tijdens een toeristenrit gelden voordat hij achter het stuur stapt.

Ook ontbreekt een gestructureerd systeem van niveaugroepen zoals bij georganiseerde trackdays elders, waarbij beginners en gevorderden vaak in aparte sessies rijden. Op de Nordschleife rijdt iedereen tegelijk, wat betekent dat u zich niet kunt verlaten op een organisator die het tempo voor u regelt; die inschatting maakt u zelf, iedere ronde opnieuw.

Waarom mensen ervoor komen

De aantrekkingskracht zit in de combinatie van toegankelijkheid en uitdaging: voor een paar tientjes rijdt u een baan waarop al decennialang autofabrikanten hun modellen testen en waarop motorsportgeschiedenis is geschreven. Tegelijk is de Nordschleife geen gestandaardiseerd circuit met overzichtelijke bochten, maar een oude bergweg met bochten die je vanaf de rijlijn vaak niet ziet aankomen.

Die combinatie trekt zowel doorgewinterde bezoekers aan die jaarlijks tientallen ronden rijden, als eenmalige bezoekers die de baan van naam kennen en willen ervaren hoe het is om er zelf te rijden. Beide groepen betalen dezelfde prijs per ronde en gelden onder dezelfde regels.

Voor veel bezoekers is een eerste rit ook een oriëntatiemoment: pas als u de baan zelf hebt gereden, wordt duidelijk hoe smal de weg op sommige plekken is, hoe fors het hoogteverschil aanvoelt in vergelijking met een vlak circuit, en waarom rondetijden op deze baan zo'n andere status hebben dan op een modern gestandaardiseerd parcours.

Eén rit, veel keuzes daarna

Een eerste toeristenrit is voor de meeste bezoekers geen eenmalige gebeurtenis, maar het begin van een aantal vervolgvragen: rijdt u de volgende keer met uw eigen auto of overweegt u een gespecialiseerde huurauto, gaat u liever eerst als passagier mee in een Ring-Taxi, en wat doet u met de kennis dat een gewone verzekering schade op de baan meestal niet dekt?

Deze site behandelt elk van die vervolgvragen in een apart artikel, zodat u per onderwerp de details kunt opzoeken die op dat moment relevant zijn, zonder dat u alles in één keer hoeft te doorgronden voordat u voor het eerst gaat.