Waar komt de naam Nürburgring vandaan

De naam Nürburgring komt van een kasteel, niet van een plaats

De naam Nürburgring is geen verzonnen merknaam, maar verwijst rechtstreeks naar een bestaand bouwwerk: de burchtruïne Nürburg, die midden in de lus van de Nordschleife op een heuvel van 678 meter hoogte ligt. Toen in 1925 werd besloten een racecircuit rond dat plateau aan te leggen, lag de naamgeving voor de hand: de 'ring' om de Nürburg werd de Nürburgring. De burcht zelf bestond op dat moment al bijna 800 jaar en stond er dus ruim voordat er ooit aan een racebaan werd gedacht.

Wie vandaag de Nordschleife rijdt of bezoekt, kan de ruïne vanaf verschillende punten langs de baan zien liggen, met de karakteristieke ronde bergfried-toren die boven de restanten van de muren uitsteekt.

De geschiedenis van de burcht Nürburg

De plek werd voor het eerst schriftelijk vermeld in 1166, onder de namen Noureberg of Mons Nore. Vermoedelijk was de heuvel al in de Romeinse tijd in gebruik als signaalpost, ter bescherming van een belangrijke Romeinse weg die door de Eifel liep. De eigenlijke bouw van de burcht wordt toegeschreven aan graaf Ulrich, genoemd in een document uit 1169, al was zijn vader Dietrich I van Are eerder al begonnen met een toevluchtsburcht op de berg.

Ulrichs nakomelingen noemden zich de heren van Nürburg en Are en waren leenmannen van de aartsbisschoppen van Keulen. Rond 1290 stierf de mannelijke lijn van het geslacht Von Nürburg uit, waarna de burcht overging naar het keurvorstendom Keulen. Tussen 1340 en 1369 werd de burcht onder leiding van Amtmann Johann von Schleiden uitgebreid met stenen buitenmuren, en in de vijftiende eeuw kwam daar nog een derde verdedigingsring bij.

Verval, verwoesting en de bergfried die bleef staan

Vanaf de zestiende eeuw raakte de burcht in verval, ondanks herstelwerk dat door het aartsbisdom werd gefinancierd. De echte klap kwam in de zeventiende eeuw: in 1633, tijdens de Dertigjarige Oorlog, werd de Nürburg ingenomen en geplunderd door Zweedse troepen onder generaal Baudissin. In 1689 vernietigden Franse troepen wat er nog van over was.

De bergfried, de ronde donjontoren die het silhouet van de ruïne bepaalt, bleef als enige grotendeels overeind en deed daarna nog dienst als gevangenis, tot die functie in 1752 werd opgegeven. Daarna raakte de burcht in onbruik en werd hij zelfs als steengroeve gebruikt door omwonenden. Pas in 1818 liet Pruisen de bergfried herstellen, niet uit historische interesse maar om praktische redenen: door zijn hoogte van 678 meter was de toren bruikbaar als trigonometrisch meetpunt voor landmetingen. In 1949 ging het eigendom van de ruïne over naar de deelstaat Rijnland-Palts, die het beheer sindsdien voert.

Waarom de naam goed bij het circuit past

Dat het circuit is vernoemd naar een burcht in plaats van naar het dichtstbijzijnde dorp, past bij het karakter van de baan zelf: de Nordschleife is namelijk ook geen aanleg langs een bestaande plaats, maar een tracé dat om een landschapselement heen is gebouwd. De ruïne, die inmiddels bijna een millennium op die heuvel staat, geeft de baan een historische diepte die verder teruggaat dan de racerij zelf.

Voor bezoekers is de burcht ook praktisch een oriëntatiepunt: vanaf verschillende tribunes en uitkijkpunten langs de Nordschleife is de toren goed zichtbaar, en wie de omgeving verkent, kan de ruïne ook los van een racedag bezoeken.