Waarom en wanneer is de Nürburgring gebouwd

Wanneer is de Nürburgring gebouwd

De eerste steen voor de Nürburgring werd gelegd op 27 september 1925, in aanwezigheid van Landrat Dr. Otto Creutz, de bestuurder van het district Adenau die geldt als de grondlegger van het circuit. Ruim twee jaar later, in het voorjaar van 1927, was de baan klaar. Op 18 juni 1927 vonden de eerste races plaats: het Eröffnungsrennen, met daarna hetzelfde weekend het eerste Eifelrennen.

De bouw werd uitgevoerd door zo'n 2500 arbeiders en duurde ongeveer twee jaar. In die tijd werd niet één, maar twee banen tegelijk aangelegd rond het plateau bij het dorp Nürburg: de 22,8 kilometer lange Nordschleife (noordlus) en de 7,7 kilometer lange Südschleife (zuidlus). Samen met de verbindende start- en finishbaan vormden ze de Gesamtstrecke, de volledige Nürburgring van bijna 29 kilometer.

Waarom werd de Nürburgring gebouwd

De aanleg van de Nürburgring had twee aanleidingen die nauw met elkaar verweven waren. Ten eerste wilde de Duitse rijksoverheid begin jaren twintig een nationale racebaan om de eigen auto-industrie te stimuleren, die na de Eerste Wereldoorlog achterop was geraakt bij landen als Frankrijk en Italië. Wedstrijden op afgesloten openbare wegen werden steeds gevaarlijker door de toenemende snelheden, en Duitsland had nog geen permanent circuit zoals Monza in Italië of Brooklands in Engeland.

Ten tweede kwam de bouw voort uit pure werkgelegenheidspolitiek. De Eifel was in de jaren twintig een van de armste streken van Duitsland, met weinig industrie en hoge werkloosheid. Op 13 augustus 1925 kreeg het project van het ministerie van Sociale Zaken de status van 'Notstandsarbeit', een noodproject om werkgelegenheid te scheppen. De racebaan bood voor ruim twee jaar werk aan duizenden arbeiders uit de regio, in een tijd waarin dat broodnodig was.

Die twee doelen, een modern testcircuit voor de industrie en een impuls voor de lokale economie, kwamen samen in het plan van de ADAC (de Duitse автomobielclub) en de regionale overheid van Rijnland om een circuit rond het plateau van de Nürburg aan te leggen.

Wie ontwierp het tracé

Het architectenbureau Eichler uit Ravensburg, onder leiding van Gustav Eichler, kreeg de opdracht voor het ontwerp. Het basistracé, met de karakteristieke reeks bochten door het glooiende landschap, wordt toegeschreven aan ingenieur Hans Weidenbrück. Hij gebruikte de bestaande hoogteverschillen en glooiingen rond de Nürburg optimaal, waardoor het geen kunstmatig aangelegde vlakke baan werd, maar een tracé dat de contouren van het landschap volgt.

Die keuze bepaalt tot op de dag van vandaag het karakter van de Nordschleife: bochten die na een bult onverwacht opduiken, hoogteverschillen van meer dan 300 meter tussen het laagste en hoogste punt, en een baan die zich als een lint om de heuvels van de Eifel wikkelt in plaats van er dwars doorheen te zijn gefreesd.

De eerste races in 1927

Het openingsweekend van 18 en 19 juni 1927 bestond uit twee onderdelen: eerst een motorraces- en testdag, gevolgd door het eerste echte Eifelrennen voor auto's. Rudolf Caracciola won dat eerste Eifelrennen in een Mercedes-Benz, het begin van een lange band tussen Caracciola en de Nürburgring die in de gouden jaren dertig van Caracciola en Rosemeyer zou uitgroeien tot een van de bekendste coureur-circuitcombinaties uit de vooroorlogse racegeschiedenis.

De Südschleife werd in de eerste decennia vooral gebruikt voor kleinere races en trainingen, terwijl de Nordschleife al snel het decor werd van de grote evenementen: het Eifelrennen en vanaf 1927 ook de Duitse Grand Prix, die in de daaropvolgende jaren zou uitgroeien tot een vaste waarde op de internationale racekalender.